حافظه : امروزه اکثر مادربردها از حافظه های SDRam DDR (Double Date Rate) استفاده می نمایند. البته هنوز مادر بردهائی نیز وجود دارد که از RDRAM یا Rambus استفاده می نمایند. (تعداد این نوع از مادربردها اندک است)
حافظه های DDR دارای سرعت های مختلفی بوده و پیشنهاد می شود که سریعترین نوعی را که مادربرد حمایت می نماید ، انتخاب گردد. تولید کنندگان مادربرد، حافظه های DDR را بر اساس سرعت Clock و یا پهنای باند تقسیم می نمایند. سرعت این نوع از حافظه ها ( DDR ) به ترتیب از کندترین به سریعترین نوع، بصورت زیر می باشد:
DDR333) PC2700)
PC2100 (DDR266)
DDR200 ) aka PC1600) DDR400) PC3200)
بردهایی که از RDRAM استفاده می نمایند دارای Chip set اینتل 850 یا 850E می باشند. این نوع از حافظه ها ( RDRAM ) می بایست بمنظور افزایش کارآئی ، بصورت زوج بر روی مادربرد استفاده شده و اسلات های خالی توسط CRIMM تکمیل (پر) گردند.حافظه ها ی RDRAM، قادر به تامین پهنای باند بالای مورد نیاز برنامه هائی با حجم عملیات سنگین در ارتباط با حافظه، می باشند.( برنامه های ویرایش فیلم های ویدیوئی و یا بازیهای سه بعدی گرافیکی) قیمت حافظه های RDRAM نسبت به حافظه های DDR دو برابر است. حافظه های RDRAM در حال حاضر با دو سرعت متفاوت ارائه می گردند : PC800 و PC1066 در صورت انتخاب پردازنده ای از نوع P4 که بر روی BUS با سرعت 533 مگاهرتز اجراء می گردد، سرعت بیشتر پردازنده معیار اصلی انتخاب قرار گیرد. در زمان انتخاب حافظه ، می بایست تعداد سوکت های DIMM و RIMM موجود بر روی مادربرد بهمراه حداکثر حافظه قابل نصب بر روی آن دقیقا بررسی گردد.
Double Data-Rate Memory) DDR Memory )
DDR SDRAM كه به طور خلاصه DDR ناميده مي شود تكنولوژي ساختار يافته اي بر اساس SDRAM هاي PC100 و PC133 فعلي مي باشد و براي دو برابر كردن نرخ اطلاعات حافظه طراحي شده است.
يك حافظه SDRAM با فركانس 100 مگاهرتز مي تواند يك Signal را در يك واحد زمان انتقال دهد و نرخ ارسال اطلاعات آن 100 مگاهرتز خواهد.يك حافظه DDR با فركانس 100 مگاهرتز مي تواند دو Signal از اطلاعات را در واحد زمان انتقال دهد و نرخ ارسال آن 100MHz x2 يا همان 200 مگاهرتز مي باشد و يك حافظه DDR با فركانس 133 مگاهرتز كه نرخ ارسال آن معادل133MHz x2 يا همان 266 مگاهرتز خواهد بود.به طور علمي خطوط انتقال حافظه هاي DDR از نوع PC1600 با فركانس 100 مگاهرتز و PC2100 با فركانس 133 مگاهرتز و DDR از نوع PC2700 با فركانس 166 مگاهرتز كار خواهند كرد.
به طور كلي ماژول هاي حافظه DDR با نرخ ارسال 200MHz ،266MHz ،333MHz ايفاي نقش مي نمايند.حافظه هاي DDR باعث ايجاد نسل جديد كامپيوترهاي پر قدرت در سطوح مختلف از قبيل Desktop ،Workstation ،Server ،Notebook و Sub_Compact Computer گرديده اند.همچنين اين تكنولوژي در صنعت Data Communication و محصولات شبكه از قبيل Router و Switch نيز نقش بسزايي ايفا مي كند و باعث تغيير و تحول در ساختار دروني اين رده دستگاهها گرديده است.
در اين راستا شركت ها و كمپانيهاي صاحب نام در تكنولوژي كامپيوتر و كمپاني هاي سازنده Chipset از قبيل Intel ،VIA ،AMD ،Acer Labs (ALI )،SIS ، nVIDIA و ATI طي يك توافق پشتيباني از حافظه هاي DDR در سطوح مختلف محصولات جديد خود را اعلام نموده اند.
مقايسه ظاهري ماژول هاي DDR يا SDRAM
الف) بانك هاي DIMM از نوع DDR از نظر اندازه كاملا يكسان با SDRAM مي باشد و از نظر ساختار متفاوت مي باشد.
ب) بانك هاي DDR DIMM از نوع 184 پين و بانكهاي SDRAM DIMM از نوع 168 پين مي باشد.
پ) ماژول هاي DDR بدليل اختلاف در ساختار DIMM قابل بر روي SDRAM DIMM نمي باشد.
حافظه هاي DDR در سال 2003 به عنوان تنها حافظه استاندارد شده نوسط كمپانيهاي توليد كننده مادربورد و ساير ادوات كامپيوتر كه به نوعي از حافظه استفاده مي كنند مورد استفاده قرار گرفته است.
پهناي باند در حافظه هاي DDR
روش زير طريقه محاسبه پهناي باند حافظه هاي DDR را نشان ميدهد.
Peak Band Width=(Memory Bus Width) x (Data Rate)
Data Rate = (Memory Bus Speed) x (Operations/Clock cycle)
هر ماژول DIMM به صورت 64 بيت يا 8 بايت مي باشد.پس پهناي ياند PC2100 DIMM به صورت زير محاسبه مي شود:
8byte) x (266 MHz) = 2,128 MB/sec)
كه به طور خلاصه 2.1 GB/sec مي باشد.
پهناي باند PC1600 DIMM به صورت زير مي باشد:
8byte) x (200MHz) = 1.600 MB/sec = 1.6 GB/sec)
پهناي باند PC2700 به صورت زير مي باشد:
8byte) x (333MHz) = 2.664 MB/sec = 2.7 GB/sec )
گام بعدي DDR براي قابليت بيشتر DDR2 SDRAM
اينك پيشرفت ديگري در DDR يا DOUBLE DATA RATE MEMORY حاصل شده است.MICRON فركانس DDR266 SDRAM را در تكنولوژي 2 برابر كرده است DDR2 533 SDRAM جديد MICRON همچنين داراي پهناي باند وسيعتر مي باشد بدون اين كه توان مصرفي سيستم زياد شده باشد،در حقيقت SSTL_18 I/O و 1.8 VOLT VDD آن از نياز توان مصرفي كاسته است.
DDR2 SDRAM مايكرون با 533 مگابايت در ثانيه سرعت انتقال داده ها به طراحان قابليت استفاده از تمام ابزاري كه براي توليد نسل جديد DESKTOP ها ،LAPTOP ها و SERVER ها داده است در اين محصولات قابليت بالا و توان مصرفي پايين مد نظر مي باشد.
استفاده از اين تكنولوژي جديد با سرعت بالا در حقيقت استفاده از يك حافظه سيستم 64 بيتي مي باشد كه مي تواند 4300 مگابايت در ثانيه داده ها را پردازش نمايد كه اين 1/5 برابر سريعتر از DDR 533 استاندارد مي باشد.
Features
• VDD = 1.8V, VDDQ = 1.8V
• I/O = SSTL_18
• 200 MHz and 266 MHz clock frequencies
• 400 Mb/s/pin and 533 Mb/s/pin data rates
• 3,200 MB/s and 4,300 MB/s for 64-bit systems
• 4n data prefetch
• 4 banks for 256Mb and 512Mb devices
• 8 banks for 1Gb and 2Gb devices
• Burst length of 4 or 8
• WRITE latency = READ latency - 1 clock
• Differential data strobe option
• Duplicate RDQS data strobe option
• CAS latency: 3, 4, and 5 clocks
• Posted CAS# additive latency: 0, 1, 2, 3, and 4 clocks
• On-die termination (ODT)
• Off-chip driver (OCD) output impedance calibration option
• FBGA packaging
DDR3 (Double Data Rate 3 Synchronous Dynamic Random Access Memory)
حافظه ی جدیدی از سری حافظه های SDRAM می باشد و جایگزین حافظه های DDR2 می شود که به تازگی مصرف زیادی پیدا کرده است .
سازندگان این حافظه قول دادند که DDR3 40 % کمتر از حافظه های DDR2 که الان در بازار می باشد مصرف برق داشته باشد و قرار است این حافظه با تکنولوژی 90 نانومتری ساخته شود که باعث می شود مصرف پایین تز داشته باشد ( DDR 2.5 ولت و در DDR2 1.8 ولت و در DDR3 به 1.5 ولت رسیده است . ) و با استفاده از دو ردیف ترانزیستور مشکل حال حاضر را حل کرده است.
پهنای prefetch buffer هم در این حافظه ها به 8 بین رسیده است که در DDR2 4 بیت و این پهنای در DDR 2 بین می باشد . prefetch buffer نهان گاهی است در حافظه های امروزی برای ذخیره کردن و نگه داشتن اطلاعاتی که به آن ها نیاز نیست نگه داری شود . که این باعث سرعت بیشتر جواب گویی رم و بهتر کار کردن آن در پردازش این اطلاعات است.
کار موثری که این حافظه در انتقال اطلاعات انجام می دهد سرعتی برابر 400-800 مگاهرتز می باشد که در حافظه های DDR2 این سرعت ساعت برابر 200- 533 مگاهرتز و در حافظه های DDR برابر 100-300 مگاهرتز این سرعت ساعت بود . همچنین پهنای باندی که پردازنده های DDR3 برابر با 800-1600 مگارهرتز شده است عمل بسیاری مهمی در کارهای گرافیکی می باشد به دلیل اینکه این پهنای باند برای پردازش بین فریم ها ضروری است .
اولین نمونه DDR3 در اولایل 2005 آمد ولی در اواسط سال 2006 بود . در این هنگام اینتل بلافاصله اعلام کرد که اینتل در اواخر سال 2007 پردازنده ها و سیستم های پشتیبان کننده ی این حافظه را عرضه خواهد کرد . در این راستا AMD هم در برنامه ی خود در DDR3 وسیستم های مورد پشتیبانی آن را در 2008 عرضه می کند .
GDDR3 هم حافظه ی دیگری می باشد که از نظر اسمی بسیار شبیه DDR3 می باشد ولی این فقط در اسم است !!! این حافظه را سال ها می باشد مورد استفاده دو شرکت بزرگ Nvidia و ATI می باشد . و سیستم اصلی کنسول XboX 360 هم از این همین حافظه استفاده می کند . این حافظه ی اشتباها به DDR3 ربط داده شده است در فرق این دو هم مقاله ای دوست عزیزم تهیه کرده است .
آشنايي با تكنولوژي Dual Channel
افزايش سرعت وبهرهگيري از حداكثر نوان پردازنده ها،يكي از مهمترين اهداف طراحان سيستم هاي كامپيوتري است و تكنولوژي هاي DDR و Dual Channel يكي از راه هاي افزايش سرعت می باشدن.
FSB مخفف Front Side Bus است.منظور از FSB همون گذرگاهي است كه CPU از طريق آن با پل شمالي مادربورد ارتباط برقرار مي كند.و همچنين نمايانگرسرعت انتقال اطلاعات بين پردازنده و چيپ اصلي مادربورد يعني MCH ياMemory Controler Hub است. تا پيش از سال 1995 وآمدن پنتيوم پرو ها،Host Bus اين وظيفه را بر عهده داشت و بعد از اون FSB پا به عرصه گذاشت.فركانس FSB از نظر كارايي سيستم بسيار داراي اهميت است،چون تنها راهي ايست كه پردازنده از طريق آن داده رو از حافظه و دستگاهاي ديگر كسب مي كند و در واقع مي توان گفت كه FSB پايه اصلي سرعت مادربورده چون تعيين كننده سرعت ارتباط پردازنده با گذر گاهاي PCI و AGP نيز می باشد.
در حالت FSB800 مگاهرتز سرعت انتقال اطلاعات در حدود 6/4 گيگابايت در ثانيه است و حداكثر سرعت انتقال در رم هاي DDR400 در حدود 3/2 مگابايت در ثانيه است با توجه به اين مي توان گفت كه نيمي از پهناي باند پردازنده و MCH تقريبا بلا استفاده مي ماند .
با استفاده از اين تكنولوژي به جاي استفاده از يك مسير انتقال اطلاعات،بين رم و كنترلر حافظه،از 2 مسير استفاده مي شود.كه با توجه به پهناي باند هر يك از كانال ها(3/2 Gb/s )مجموع نرخ انتقال اطلاعات در هر 2 تا كانال با نرخ انتقال اطلاعات بين CPU و MCH برابر مي شود.
چند نكته هم در اين باب:
1- رم هايي كه در اين تكنولوژي استفاده مي شوند تفاوتي با رم هاي معموليDDR ندارند.
2- تعداد رم هاي نصب شده بروي مادربورد حتما بايد زوج باشند.
3- رم ها حتما ميباست با در اسلات هاي 1 و 3 و يا در اسلات هاي 2 و 4 به صورت جفت نصب شوند .اصولا براي راحتي كار اين بانك هاي رم بروي مادربورد با 2 رنگ مجزا مشخص ميشوند .
4- رم هايي كه به صورت جفت نصب ميشوند هر 2 بايد از نظر فركانس و ظرفيت يكسان باشند،مثلا اگر يكي از رم ها 256 و DDR333 است ديگري هم بايد مشابه هم باشند.
5- نيازي نيست كه رم ها در اسلات هاي 1و3 با رم هاي اسلات 2و4 مشابه باشند.
انواع رم Ram
SIMM Single Inline Memory ModuleSIMM
اولين نوع هشت بيتي بود كه به صورت كارت هاي كوچك 1 , 2 ,4 MB رم بودند كه توسط 30 پين به مادربرد متصل ميشوند چون اين مدل ها هشت بيتي بودند براي يك جفت ار اين دسته رم به يك پردازشگر 16 بيتي نيازدارند بنابراين به فضاي لازمه براي اين مدولها bank ميگويند .بعد از توليد شدن پردازشگر هاي 486 نياز براي افزايش رم احساس ميشد كه مدلهاي 32 بيتي توليد شدند . مادربرد 486 جاي چهار سوكت SIMM را داشت برروي مادربرد هاي از نوع پنتيوم وضعيت در حالت 64 بيتي بود بنابراين SIMM هاي 32 بيتي بطورت جفت نصب ميشدند كه مادربرد استاندارد با داشتن چهار جاي سوكت ويژه SIMM داراي دو بانك بود . بنابراين همانطور كه قبلا هم گفتم هيچ وقت در مادربرد هاي پنتيوم از دو نوع رم با سرعت متفاوت در يك بانك استفاده نكنيد . اما مي توانيد مثلا بانك اول را با دو تا رم 16 مگابايتي پر كنيد و بانك دوم را با دو رم 32 مگابايتي پركنيد .
DIMM Dual Inline Memory Module
آخرين مدل رم كه بيشتر در بازار مد شده است اين نوع مي باشد كه SDRAM ها با 64 بيت پهنا اين قابليت را دارند كه داراي 168 پين براي اتصال هستند كه در اندازه هاي 8,16, 32, 64, 128, 256, 512 هستند كه داراي سرعت 6 , 8, 10, 12 ns هستند كه عموما سوكت هاي آنها برروي مادربرد به صورت دو تايي يا چهارتايي ديده مي شوند . يكي از مزيتهاي SDRAM نسبت به قبلي ها بالطبع افزايش سرعت بود . كه باعث افزايش باس سيستم نيز مي شود مثلا با يك EDO-RAM شصت نانو ثانيه اي مي توانيد ماكسيموم 75 MHz باس داشته باشيد در حاليكه SDRAM مي تواند تا 133 MHZ هم باس داشته باشد و همينطور SDRAM به صورت همزمان Synchronous با باس سيستم مطابق مي شود كه سبب افزايش سرعت مي شود . PC133 داراي سرعت 133 mhz اخرين ورژن SDRAM مي باشد كه توسط شركت هاي مختلفي ساخته شد . از وقتي در دهه گذشته سرعت CPU ها به 200 برابر افزايش يافت سرعت رم ها تنها 20 برابر شد بنابراين بايد نوع گونه اي از رم ساخته ميشد تا از سي پي يو عقب نماند اما كدام يك بهترين انتخاب بود ؟ خيلي از توليد كنندگان به سمت DDR رفتند جز اينتل كه مسير خود را به سمت RD RAM پيش برد به اين رم Ram Bus يا RDRAM يا همان Rambus Direct RAM ميگويند گرچه اين نوع رم زياد راه به جايي نبرد اما هم اكنون در Sony playstation 2 يا Nintendo 64 از اين نوع رم استفاده مي شود در پلي استيشن از نوع 32 مگابايتي با پهناي باند 3.2 گيگا هرتز استفاده مي شود . گرچه RDRAM هم ظاهرا از نوع DRAM گرفته شده است اما از آرشيتكت خاص هوشمند و كاملتري نسبت به ديگر رقباي خود استفاده ميگرد . و دسترسي به رم خيلي بهتر بود و باعث ميشد كه CPU به راحتي به كار خودش ادامه دهد . و ديتاها درسرعت كلاك فراواني خوانده ميشدند . يك مقايسه بين يكي از اين انواع مي تواند از قدرت rambus بگويد كه مثلا SDRAM با 64 بيت در 100 mhz بود حال انكه RDRAM در 16 بيت در 800 مگاهرتز عمل ميكرد . به هر حال مي توان گفت كه علاوه بر ويژگيهاي بالايي كه گفتم ويژگيهاي ديگري نيز ار لحاظ ميزان ولتاژ دارد اما انچه سبب شكست اين نوع شد قيمت گران آن بود . و البته جز اين چيز ديگري نمي توانست باشد چون وقتي قرار بر آن شد كه از چيپست i815 به جاي i820 استفاده شود Rambus بايد به صورت Dual قرار ميگرفت حال انكه DDR خود هم به صورت dual بود . بنابراين قيمت گران دو برابر ميشد و اصلا مقرون به صرفه نبود ! در پايان مبحث رم كمي هم از رم محبوب DDR بگوييم كه در سال 2001 توليد شد . كه مخفف Double Data Rate كه تكنولوژي ان همانطور كه از نامش پيداست به اين صورت است كه از هر دو طرف سيگنال براي تبادل اطلاعات استفاده مي كند . بنابراين كارايي دو برابر مي شود . مثلا با اين تكنولوژي يك SDRAM 133 mhz به راحتي به يك DDR 266 mhz تبديل مي شود . اما تفاوتي كه باعث مي شود سوكت اين دو نوع رم تفادوت داشته باشد 16 پين اضافيه رم DDR مي باشد . البته نوع ديگري از رم هم در سال 2003 توليد شد كه به نام DDR II ياد مي شود . به هر حال هنوز اينتل در صدد پيدا كردن راهي براي روانه كردن RDRAM به بازار است
SRAM Static RAM
داراي چندين ترانزيستور به تعداد 8 تا 6 براي هر سلول حافظه اما بدون خازن در هر سلول كه بهتر است براي كش استفاده شود
DRAM Dynamic RAM
داراي سلول هاي حافظه با ترانزيستور و خازن كه نياز به refresh شدن دارد .
Fast page mode Dynamic RAM FPM DRAM
نوع اوليه DRAM بود ماكسيموم سرعت انتقال داده ها در كش از نوع لايه دو به 176 MBps ميرسيد
EDO DRAM Extended data-output Dynamic RAM
مثل ديگر رم ها صبر نمي كند كه تمامي اعمال پردازش روي بيت اول انجام شود و سپس سراغ بيت بعدي برود بلكه همان وقتي كه ادرس بيت اول را شناسايي كرد بدنبال بيت بعدي ميرود تقريبا 5% سرعت بيشتري نسبت به FPM RAM دارد حداكثر سرعت براي كش لايه دو مقدار 264 MBps مي باشد .
SD RAM Synchronous dynamic random access memory
5% سرعت بيشتري نسبت به EDO DRAM دارد و معمولتر از نسخه اخير است حداكثر سرعت ارتباط با كش لايه 2 به 528 MBps ميرسد
DDR SDRAM Double Rate SDRAM
همان SDRAM منتهي با پهناي باند بيشتر حداكثر سرعت ارتباط براي باس 133 با كش لايه 2 مقدار 1064 MBps مي باشد .
RDRAM Rambus DRAM
سرعتي فوق العاده اي دارد اما قيمت زيادي هم دارد .
CMOS RAM
مقدار كمي از حافظه كه در كامپيوتر شما براي شناسايي ديگر اجزا به كار مي رود اين حافظه به يك باتري كوچك نيازمند است همان باطري كه وقتي در كيس را باز مي كنيد و آنرا مي بينيد .
VRAM video RAM
حافظه اي كه روي كارت گرافيك يا ويدئويي شما نصب شده است
RAM چگونه كار مي كند ؟
Random Access Memory (RAM ) معروفترين حافظه مورد استفاده كامپيوتر است . به اين وسيله از انجايي كه دستيابي به سلول هاي حافظه آن بلافاصله قابل دسترسي هست random access ميگويند نقطه مقابل RAM را Serial Access Memory (SAM) مينامند همانطور كه از نامش پيداست ديتاها را بصورت سريال مانند نوار كاست نگهداري مي كند . در SAM اگر ديتايي در دسترس نباشد كليه ديتاها چك ميشوند تا به ديتاي مورد نظر برسد . كاربرد SAM در حافظه بصورت بافر بيشتر مورد استفاده است . اما در RAM در هر لحظه اي كه بخواهيد مي توانيد به ديتاي مورد نظر دسترسي داشته باشيد . در اين مقاله سعي ميكنم تمامي چيزهايي كه لازمست تا بدانيد RAM چيست و چه مي كند را توضيح مي دهم . يك چيپ حافظه تقريبا شبيه به ميكروپروسسور همان IC (Integrated Circuit) هست در اين مدارات مجتمع ميليون ها ترانزيستور و خازن قرار دارد . در تقريبا تمامي كامپيوتر ها در حافظه dynamic random access memory (DRAM) ترانزيستور و خازن مجموعا با هم يك سلول از حافظه را تشكيل مي دهند كه نمايش دهنده يك بيت از حافظه هستند . خازن يك بيت از حافظه را نگهداري مي كند يا صفر يا يك . در مقابل ترانزيستور بصورت سوئيچي عمل مي كند كه وظيفه كنترل مدارات را روي چيپ حافظه دارد كه ايا خازن را بخواند يا اينكه موقعيت را براي نخواندن ان و تغيير موضع ايجاد كند .
خازن را مي توانيد مثل سطلي در نظر بگيريد كه الكترون ها در ان ذخيره ميشوند . براي ذخيره كردن 1 در سلول حافظه اين سطل پر از الكترون مي شود و براي 0 شدن خالي از الكترون مي شود . مشكلي كه اين خازنها دارند اينستكه پس از مرور زمان نشتي ميكنند و گرايش به خالي شدن دارند . اين اتفاقات در كمتر از ميلي ثانيه اتفاق مي افتد . بنابراين براي عملكرد درست حافظه پويا يا حتي CPU كنترل كننده حافظه بايد انها را شارژكند تا مقدار 1 را در خودشان نگه دارند . يعني كنترل كننده حافظه مدام حافظه را ميخواند و دوباره انرا مينويسد ! اين عمليات بصورت خودكار در يك ثانيه هزاران بار اتفاق مي افتد .
براي تصور قضيه فوق در ذهنتان فرض كنيد سطل آبي داريم كه از زير سوراخ كوچكي دارد وقتي سطل را از اب پر ميكني و شير اب را قطع كردي اب ظرف رو به اتمام ميرود حالا براي اينكه ظرف هميشه پر از اب يا همان الكترون باشد يك شناور ميگذاريم كه با پايين امدن ان اب دوباره به ظرف بريزد . عمليات refresh شدن رم براي رم هاي پويا هست و عملا براي همين قضيه به اين نام ناميده شده اند . بنابراين رم هاي پويا مداوما بايد در حال refresh شدن باشند درغير اينصورت اطلاعات داخل خود را از دست مي دهند . بنابراين اين refresh شدن ها باعث مي شود از سرعت اين رم كم بشود . سلول هاي حافظه روي يك تخته سيليكوني قرار دارند كه بصورت ارايه اي از ستون ها و سطر ها هست به ستون ها bitline و به سطرها wordline ميگويند . محل تقاطع اين دو محدوده شناسايي ادرس هاي سلول حافظه مي باشد .
DRAM ها مداوم ستونهايشان را شارژ مي كنند تا ترانزيستور هاي خود را بصورت فعال نگهدارند . وقتي قرار باشد كه مقدار يك را به خازن اختصاص دهد آنرا شارژ مي كند اما وقتي مي خواهد ان مقدار را بخواند كه آيا مقدار يك را دارد يا نه يك آمپلي فاير حساس مشخص مي كند كه آيا خازن ظرفيتش از الكترون باندازه بيش از 50% هست يا خير اگر هست مقدار يك دارد وگرنه بايد مقدار يك به آن داده مي شود . تحليل عملكرد DRAM تا همين جا بماند بنابراين يادتان باشد كه خازن ها به تنهايي نمي توانند كاري كنند بلكه RAS و CAS براي آدرس دهي خازنها لازمند . يك كنتور براي انكه لحظات رفرش شدن را بشمارد . يك امپلي فاير حساس براي خواندن مقدار خازن و اينكه ايا خازن قابل نوشتن هست يا خير .
Static RAM (SRAM) از تكنولوژي متفاوتي استفاده مي كند . در رم از نوع ايستا نوعي flip-flop وجود دارد كه هر بيت از حافظه را نگهداري مي كند . يك فليپ فلاپ براي حافظه چهار تا شش ترانزيستور سيم كشي شده به هم دارد اما ديگر نيازي به تازه شدن و refresh شدن ندارند . و اين همان نقطه اي است كه باعث مي شود رم ايستا از رم پويا پيشي بگيرد . به هر حال از انجايي كه بخش هاي بيشتري نسبت به رم پويا در رم ايستا داريم بنابراين سلول هاي حافظه فضاي بيشتري نسبت به رم پويا اشغال ميكنند . بنابراين شما روي چيپ حافظه از حافظه كمتري برخوردار ميشويد كه باعث مي شود اين نوع حافظه گران شود . بنابراين رم ايستا سرعت بيشتري دارد اما گرانتر است اما رم پويا سرعت كمتري دارد در عوض ارزان تر است . لذا رم ايستا براي كش CPU بهتر است و رم پويا براي حافظه هاي بزرگتر پركاربرد تر است . چيپ هاي حافظه امروزه بصورت كارتهايي كه ماژول ميناميم هستند حتما شده كه روي اين حافظه ها اعدادي مثل 8*32 يا 4*16 را ديده باشيد اين اعداد تعداد چيپهاي موجود در ان چيپ را نمايش مي دهند و اينكه هر اما اينكه چه نوع رمي بر روي چه نوع پايه اي قرار بگيرد نيز نكته ايست كه نبايد از ان به اين سادگي رد شد . در مقالات قبلي درمورد نحوه اتصال رم با مادربرد توضيحاتي داده ام . اما نكاتي را باز هم يادآور مي شوم :
SIMM single in-line memory module اين برد از حافظه از 30 پين براي اتصال با ابعاد 9*2 سانتيمتر دارد در اكثر كامپيوتر ها SIMM ها را بايد بصورت جفت نصب كنيد علاوه بران ميزان حافظه نيز در اين جفت بايد يكي باشد اين بان دليل است كه پهناي باند ارتباطي باس مادربرد شما بيش از يك SIMM مي باشد . يعني براي انكه شما از 16 مگابايت رم بهره مند شويد بايد دو رم 8 مگابايتي نصب كنيد .
كه هر SIMM بفرض مي تواند 8 بيت ديتا منتقل كند . در حاليكه باس سيستم مي تواند 16 مگابايت منتقل كند . SIMM هاي اخير در ابعاد 11*2.5 سانتيمتر هستند كه از 72 پين براي اتصال استفاده ميكنند كه اين پينها براي افزايش پهناي باند است كه تا بيش از 256 مگابايت رم هم مي توان برانها نصب كرد .